Op weg naar zelfinzicht vind ik één vraag onmisbaar: hoe kom ik in contact met mijn behoeftes van deze levensfase?

Ik heb met de tijd ontdekt dat het woorden zijn die mijn aandacht trekken. Niet veel of vaak. Een enkel woord. De eerste keer neem ik het nog nauwelijks waar. Het verschijnt, ik zie het, voel het en het verdwijnt weer. Interessant wordt het wanneer dit woord regelmatig mijn aandacht zoekt en in alles om mij heen zichtbaar wordt.

Kort geleden heeft een nieuw woord zijn plek in mijn leven ingenomen. Ineens was het er. Ik had er beelden bij, voelde me nieuwsgierig, vrij, alsof ik op reis zou gaan.

Uitzicht. Het woord herbergt de behoefte om om mij heen te kunnen kijken. Letterlijk en figuurlijk – ruimte om me heen ervaren.

Uitzicht neemt tijdens elke wandeling met mijn honden zijn plek in. Wat een pracht. Ik hoor het in muziek, zie het in een film, bespeur het bij gedachten over mijn toekomst. Het is overal.

Neem de uitnodiging aan en maak contact met jouw behoefte. Omarm deze. Het is een deel van je. Probeer deze niet te negeren, want dan ontstaat er onrust en lekt energie weg. Durf nieuwsgierig te zijn. Wat je met deze behoefte uiteindelijk doet, is nog niet belangrijk.

Ik merk mijn woord op als ik aan tafel zit met een kopje thee in mijn hand. Ik droom over een huis waar ik kan wonen en werken samen met de honden. Een zee aan rust en natuur om me heen. Goed bereikbaar voor mensen die naar mij toe komen om aan hun herstel te werken. Of gewoon toe zijn aan een groei-boost.
Een plek voor mensen die hun eigen proces serieus nemen, het de tijd geven die nodig is om uiteindelijk weg te gaan met voldoende vertrouwen voor de volgende stap. Wat dat ook mag zijn. Op deze warme plek is ruimte voor (voor)uitzicht.

Ik merk ook op dat het woord ‘Uitzicht’ meer betekent voor mij. Het is ook een soort van berusting. Het neemt de plek in van een ander woord dat de afgelopen jaren door mijn leven dwaalde. Het woord ‘Vertrouwen’.

Laat je (ver)leiden en volg je behoefte als een levenskompas. Juich het toe. Laat je verrassen. Blijf nieuwsgierig. Welke kant ga jij op?

Ik merk op dat hier iets wezenlijks gebeurt. Ik ben klaar voor een volgende fase. Wat ik daarin precies tegenkom, dat weet ik nog niet. Dat hoef ik ook nog niet te weten. Ik weet dat het gewoon zijn plek gaat vinden in mijn leven. Het enige wat ik ervoor hoef te doen, is mezelf open te stellen en te vertrouwen.
Een gevoel van blije verwachting stroomt door me heen. Wat een Uitzicht!