Ik kan de tranen niet beheersen. De pijn giert door mijn lijf. Ik wil gillen, maar er komt alleen een afgeknepen geluid uit mijn keel. Een beetje zo alsof je in een nachtmerrie wilt schreeuwen, maar het niet lukt.
Ik loop de trap op en knijp hard in de leuning. Ik wil ze het liefst van de muur rukken, maar besef dat dat niets oplost. Voordat mijn hand nog kan ontspannen, knijp ik een volgende keer en het verdriet trekt mij letterlijk krom.
Ik wil vluchten, ga bevriezen en brul van binnen van onmacht. Ik voel de koude rillingen van angst.
Ik ben bang hoe ik verder moet zonder jou.
Einstein, mijn zieltje – wat heb jij veel voor mij betekend
Ik kan het mij gewoon niet voorstellen. Je bent verweven in alles dat deel uitmaakt van mijn leven. Je was familielid, collega, reisgenoot, wandelmaatje, maar vooral mijn allerbeste vriend.
*
Je lette altijd op en was aanwezig zodra ik het aan je vroeg. Je hield mij in de gaten zonder lastig te zijn. Je deed altijd je best voor mij, bereid om voor me klaar te staan. Je hebt mij iedere dag doen lachen en blij gemaakt.
*
Ik hield enorm van je aanwezigheid, omdat ik mij dan veilig voelde – vooral emotioneel. Wat had ik een vriend als jou hard nodig toen mijn wereld 2,5 jaar geleden tot stilstand kwam. Jij stond gewoon voor ons klaar. Jij oordeelde niet over onze zoektocht of onze angsten. Hoe we soms verdwaalden toen we onze dochter bijna kwijtraakten. Jij bleef, liet ons toe en we mochten in jouw aanwezigheid voelen, het niet weten, wanhopig zijn en dan weer rust gaan vinden en hoop.
*
Je geur snoof ik dagelijks op door met mijn gezicht in je vacht te duiken. Het was een fijne en vertrouwde geur. Je diepe en rustige ademhaling heeft mij de afgelopen tien jaar zo vaak geholpen om rust te vinden.
Je hebt ontzettend veel blije liedjes gezongen met je lage, diepe stem. Voor mij, voor ons – als je blij was om ons weer te zien. Je hebt honderden tennisballen gevonden – in het bos, onder water, zomaar aan de kant van de weg of in het struikgewas. Je hield van zachte knuffelbeestjes en je hield van Elsa.
*
Jullie waren beste maatjes, hebben met elkaar gestoeid, gestruind, waren samen pootje baden, hebben samen liggen kluiven, gerend en heel hard en succesvol naar muizen gegraven. Toen jullie nog jong waren, hebben jullie samen kattenkwaad uitgehaald en steeds weer gingen jullie gewoon bij elkaar liggen.
Iedere dag was je wel een keer verliefd op Elsa en dan kreeg ze lieve likjes over zich heen en soms – als ze net op de verkeerde plek stond tijdens een gezamenlijke snuffelbeurt – kreeg ze ook weleens een plasje over zich heen. Dat schudde ze dan ietwat verontwaardigd van zich af, maar ze nam het je nooit kwalijk.
Elsa voelde zich veilig met jou in de buurt, want je kwam voor haar op als dat nodig was. Stoere honden die te onbeleefd naar haar toe renden, wist jij op afstand te houden. Wat zal ook zij jou gaan missen.
*
Jij was een ‘teller’ en je vond het altijd belangrijk dat ‘de groep’ compleet was. Gingen we met de hele familie weg, dan werd je onrustig zodra er iemand achterbleef of de groep zomaar ging verlaten.
*
Je was ontelbaar vaak mee tijdens coachwandelingen en hebt bij heel veel cliënten een plek in hun hart weten te veroveren. Je hebt troost en steun gegeven, waar dat nodig was, of gewoon ‘voorgeleefd’ hoe je ook naar een vraagstuk zou kunnen kijken. Je leverde door je doen en laten veel stof tot nadenken en inhoud voor wijze metaforen vanuit de praktijk. En er werd regelmatig om je eerlijkheid hard gelachen. Door veel mensen werd je steevast ‘zij’ genoemd om je mooie, blonde en zachte vacht.
*
Je hebt cliënten met ‘Angst voor honden’ laten groeien en geholpen om vertrouwen te ontwikkelen – in zichzelf en in honden. Je liet ze ervaren dat ze over zichzelf uit konden stijgen en je liet menig cliënt vol trots achter.
*
Lieve Einstein je hebt mijn en ons leven rijker gemaakt en niemand kon om je heen – letterlijk en figuurlijk. Je was niet te overzien en je trok altijd aandacht zonder erom te vragen. Mensen ‘vonden’ van alles van je:
· Wat een mooie hond
· Wat loopt die mooi
· Wat is die groot
· Oh, heet die Einstein? Wat een grappige naam – maar ook (en dan naar mij toe) – wil je je hond bijzonder slim laten lijken?
Jij was daar helemaal niet mee bezig en ik ook niet – je was gewoon wie je was en je uiterlijk als puppy had je aan je naam geholpen.
*
Einstein, mijn vriend – van mij had je in mijn leven mogen blijven tot ‘het oneindige’, maar ik wist dat de kans (in het beste geval) groot was dat jij eerder deze wereld zou gaan verlaten dan ik. Ik was bereid om het aan te gaan – de pijn te zijner tijd te gaan verdragen – toen we je in ons leven welkom gingen heten.
Maar nu weet ik even niet hoe ik het moet dragen – jou laten gaan. Je zit in elk weefsel van mijn lijf. Je hartje klopt weliswaar niet meer, maar ik voel je in alles.
*
Wij nemen afscheid van je en dat breekt mijn hart. Het verscheurt me.
Het was al een tijd te merken dat je achteruitging. Je werd ouder. Opstaan viel je steeds zwaarder. Je kreeg allemaal kwaaltjes die elkaar steeds vaker en diverser gingen opvolgen en soms zagen we dat je gedrag daardoor begon te veranderen.
Het was uiteindelijk de optelsom die ons in overleg met de dierenarts tot dit besluit heeft laten komen. Mijn hoofd begrijpt dat. Mijn intuïtie zegt dat het klopt. Langer wachten zou naïef zijn geweest – maar mijn hart breekt en ik kan mij niet voorstellen hoe ik om de leegte die jij achterlaat, heen moet groeien.
Einstein, mijn zieltje – er sterft een stuk van mij met je mee
Dank je wel – voor wie je mij liet zijn
*
Als eerbetoon aan Einstein heb ik samen met mijn dochter een filmpje gemaakt waarin we herinneringen delen. Klik hier om het fimpje te bekijken.
Heel veel sterkte ! 🙏
Dank je wel Rolf!
Och… Ik nam in oktober afscheid van mijn kat Nio. Ook zo’n bijzonder dier met wie ik diep verbonden was. Ik voel hem in elke cel van mijn lijf. Nog steeds.
Ik zag er erg tegenop, toen dit eraan kwam. Ook al had ik me ook al hiermee verzoend toen ik besloot hem toe te laten in mijn hart (na de schrik van hoe diep hij mij raakte). Ik rouw nog steeds, maar het is ook oké.
Ik hoop dat het voor jou ook oké zal zijn. Oké als het helemaal niet oké is. Veel sterkte en liefs.
En dank voor het delen, dat roert mij ook weer en zo blijven ze in ons doorleven heh… 🥰
(Ik deed jaren terug een training bij jou, vond het heel fijn en volg je daarom nog wat. Ik herinner me Einstein ook zeker 💖)
Ik herinner me nog goed aan die tijd, de training en aan jou. Dank je wel voor je lieve woorden en je hebt gelijk – zo blijven ze in ons doorleven. Liefs van mij en dank voor het delen.
Lieve Anja, wat een verdriet. We leven met je mee. Wat zijn wij blij dat we Einstein dit jaar nog hebben leren kennen. David zegt: Einstein was een hele lieve hond die mij heeft geholpen van mijn angst af te komen.
Wij zullen hem missen.
Heel veel sterkte gewenst. Liefs, Annika, Wouter en David
Dank jullie wel. Ja, het is bijzonder en mooi dat David nog kennis met hem heeft kunnen maken en nog als laatste door hem geholpen kon worden om meer vertrouwen te hebben in zichzelf en in (de buurt van) honden. Afgelopen week moest ik tegen nieuwe cliënten voor het eerst zeggen dat zij geen kennis meer gingen maken met Einstein. Dat brak mijn hart… Liefs ook van mij aan jullie
Heel veel sterkte met het verlies van jullie maatje en jouw grote vriend. Ik heb je filmpje gezien, wat een prachtige mooie statige hond. Wat zal het leeg voelen maar met heel veel mooie herinneringen, die blijven altijd. Sterkte, liefs Janina
Dank je wel Janina. Ja, het voelt enorm leeg. Ik kan het ook nog niet helemaal bevatten, merk ik.
Anja, ik huil met jullie mee. Sterkte, Sas
Dat snap ik Saskia. Je kent hem ook al lange tijd en hebt hem fijn opgevangen.
Lieve Anja,
Wat een ontzettend verdrietig bericht dat Einstein er niet meer is. Wat een betekenisvol leven heeft hij gehad. Zoveel liefde gegeven en gekregen. Wat een gemis voor jou, je familie en lieve Elsa. Heel veel sterkte gewenst voor jullie! 💝
Dank je Marjolein. Ja, ook Elsa moet er eerst nog aan wennen. Onze kleine meid met een groot hondenhartje. We missen Einstein zeer
Lieve Anja, wat intens verdrietig afscheid nemen van je huisdier, wat zoveel meer is dan een “hond”. Ik heb even het filmpje van Einstein gekeken, zo leuk om te zien, een echte lieverd, hoort bij het gezin een knuffelbeer. Ik wens je/jullie sterkte toe met het gemis en verdriet. Lieve groetjes Ans.
Dank je wel lieve Ans. Ja, hij hoorde er helemaal bij en was zeker meer dan gewoon ‘een hond’ en ik mis hem enorm.
Liefs van mij
Wat verdrietig om te horen dat Einstein is overleden. Ik vond hem een lieve hond. Veel sterkte. Groetjes Teun
Dank je wel lieve Teun. Einstein vond jou ook lief, maar hij snapte ook dat jij Elsa nog veel liever vond. Lieve groet van Anja en Elsa
Lieve Anja, wat heb jij een prachtige ode geschreven over Einstein. Ik kan het alleen maar beamen.
Wat was ik in het begin bang voor ‘zijn liedjes’ en zijn enthousiaste sprongen van blijdschap, als hij uit de achterbak van de auto sprong, die ik heel anders interpreteerde ivm mijn heftige hondenangst.
Maar na verloop van tijd leerde ik hem steeds beter kennen en kon ik zijn elegante loop, zijn prachtige vacht en zijn manier van omkijken of we allemaal nog wel bij elkaar waren waarderen. Ik voelde me veilig bij Einstein, als er andere grote of drukke honden in onze buurt kwamen, doordat hij respect afdwong bij deze honden. En als we in Glimmen hadden gewandeld en we daar koffie dronken in het restaurant en jij naar het toilet moest, ging Einstein dicht bij mij staan en keek hij de hele tijd in de richting van de deur, waar jij achter verdwenen was en was hij heel blij, als jij weer tevoorschijn kwam!
En als ik verdrietig was om het verlies van onze lieve dochter vorig jaar, dan kwam hij naar mij toe en ging hij dicht tegen mij aanstaan en drukte zijn hoofd tegen mijn arm of been en keek hij mij met zijn prachtige en troostende ogen aan.
En Elsa was zijn grote vriendin, wat konden ze goed met elkaar.
Ik heb heel veel geleerd van hoe jij met Einstein en Elsa omging en gaat, zo naturel. Geen stemverheffing, alleen even een klik met je tong en dat was voldoende.
Ik weet en heb gezien hoeveel jij van Einstein houdt, hem verliezen doet verschrikkelijk veel pijn.
Ik ga hem ook missen, onze wandelingen zullen nooit meer hetzelfde zijn.
Ik wens jou heel veel sterkte lieve Anja, dikke knuffel, liefs Ellen.
Lieve Ellen, Jij kende Einstein inmiddels al heel goed en jouw tekst raakt mij op heel veel vlakken. Ik moest direct huilen. Zoveel hebben we met elkaar meegemaakt. Wij spreken elkaar gauw. Liefs van mij terug
Wat schrok ik toen ik je bericht over Einstein zijn einde last. Als ik aan Einstein denk is het een grote vriendelijk reus met een hart van goud. Ik heb het een keer zelf meegemaakt om onze geliefde Golden Retriever los te moeten laten. Maar nu jaren later denk iķ in gedachten met veel liefde aan haar terug. Dat gebeurt voor jullie ook. Veel sterkte toegewenst
Dank je wel Marwie. Ja, hij was onze lieve reus en daarmee is het gemis ook groot. We zullen altijd aan hem blijven denken.
Lieve Anja,
Je dichtgeknepen keel is voelbaar als ik je stuk “dag lieve Einstein” lees.
En het filmpje….prachtig!
En nu zonder hem verder. Dat voelt leeg en onwerkelijk. Het heeft tijd nodig om aan te wennen. Neem de tijd.
Hij was er altijd en hij blijft er altijd ,nu op een andere manier.♥️
Veel sterkte.
Ja, hij was er inderdaad altijd en nu moet ik eerst nog aankomen in deze nieuwe werkelijkheid. Maar ik voel hem nog in elke cel van mijn lijf. Dank je wel.
Wat ontzettend naar en leeg moet het zijn. Ondanks dat ik even aan Einsteins gezang en grootte heb moeten wennen, was het een lieve rustige hond. Hij heeft mij ontzettend geholpen in mijn angst voor grote honden 💜
Heel veel sterkte
Dank je wel Marjolein voor je mooie woorden. Het is mooi om te mogen horen en te lezen dat Einstein daardoor voortleeft in wat hij (niet alleen voor mij maar ook) voor anderen betekent heeft. Geniet samen nog lang van jullie eigen mooie ziel
‘Dogs leave paw prints on your heart’ 🐾
Wat een gemis, wat een verdriet, heel veel sterkte Anja!
Dank je wel Denise. Hij laat zeker sporen achter in onze harten.
Jouw tekst had de mijne kunnen zijn. Ik heb het dus ook niet droog gehouden.
Nu bijna 2 jaar, Frodo, later en 4 jaar later, Kynai, is het gemis er nog altijd.Soms op de achtergrond, soms minder scherpe randjes maar ook veelvuldig hartverscheurend, diepe pijn, grote leegte en emoties die niet uit te leggen zijn.
Nóóit meer coachsessies mijn mijn beste vrienden.
Nóóit meer wandelen.
Van alles Nóóit meer is vaak ondraaglijk.
Ik wens je alle kracht die je nodig zal hebben Anja
Oh ik kan mij dat zo goed voorstellen. Ik voel op dit moment aan alles en de hele dag door een ‘nooit meer’. Ik kijk alle filmpjes nog en nogmaals terug om zijn bewegingen en zijn doen nog eens te mogen zien. Het gaat slijten met de tijd, dat weet ik – maar nu doet het vooral heel veel pijn.
Dank je wel voor het delen en je reactie.
Einstein…
De Hond die mij vertrouwen gaf om 3 jaar geleden (en afgelopen zomer opnieuw) naar de boerderij van onze familie te gaan, en daar de “confrontatie” met honden aan te gaan. 4 grote honden, allemaal schatten van beesten, maar voor mij waren het enorme en bijna onoverkomelijke uitdagingen!
Einstein heeft me samen met Anja laten zien dat niet alle grote honden eng of gevaarlijk zijn. Ze hebben me de lichaamstaal en hersenkronkels van honden laten zien, zodat ik meer begrip en kennis kreeg over honden en de angst afnam.
Einstein…. dank je wel voor de enorme rol die jij gespeeld hebt in het voor mij ontspannen kunnen rondlopen op de boerderij met honden. Ook in mijn werk is mijn angst voor honden, mede door jou, aanzienlijk afgenomen.
Wat een rust en ontspanning geeft dat!
Nu mag jij genieten van rust en ontspanning… En achter elke traan schuilt een dankbare herinnering….
Ach Mirjam. De tranen sprongen mij direct in de ogen bij het lezen van je woorden. Maar ze brengen vooral ook troost, want zo leeft hij door – niet alleen in mijn herinnering, maar ook in die van anderen. Het is goed om te weten dat hij van betekenis heeft kunnen zijn. Dank je wel
Lieve Anja,
Ik heb Einstein nooit ontmoet. Hoe je over hem sprak, toonde niet anders dan liefde!
Je geschreven woorden over de pijn die je doormaakt, raken me.
Zijn verrijking in vele levens zal gemist worden, de herinnering blijft.
Ongelooflijk veel sterkte toegewenst voor jou, je gezin en iedereen die deelgenoot mocht zijn in Einstein zijn leven.
Dank je wel voor je fijne woorden Brigitte. Zo voelt het inderdaad – als een verrijking dat hij in mijn leven is geweest en van betekenis kon zijn voor velen. Hartegroet, Anja
❤️❤️❤️❤️❤️
💛💛💛