Hoofdstuk 14 – Mijn moeder

Zij heeft teruggebeld, denk ik, en ik merk dat het mij wat doet. Dit zinnetje van mijn tante maakt dat ik haar toch weer mis, mijn moeder. Mijn moeder van vroeger. Zo hecht als we waren toen ik nog thuis woonde, zo ver weg is zij nu voor mij. Nadat ik het huis uit...

Hoofdstuk 13 – Grote kinderen, grote zorgen

Woensdagmorgen, 2 dagen na de grote hersenoperatie, ben ik vroeg wakker en zoals altijd in deze periode, pak ik direct mijn telefoon om te controleren of ik niets gemist heb. Gelukkig zijn er geen gemiste oproepen. Ik kan mij weliswaar ook niet voorstellen dat ik...

Hoofdstuk 12 – Uit huis, deel 1

Dat je kunt groeien van of aan tegenslag werd mij vaker in mijn leven bewust. Voor het eerst, toen ik op mijn 18e het huis uitging. Want ja, we kunnen veel leren van de mooie dingen in ons leven, maar juist de pijnlijke ervaringen leren ons het meest. Dat zeg ik niet...

Hoofdstuk 11 – Grote zus, kleine zus

Na een relatief rustige nacht staan we de volgende morgen op tijd op, verzorgen we de hondjes en gaan we om 9:30 terug naar het ziekenhuis. Ik ben zenuwachtig en kan niet goed inschatten wat deze dag gaat brengen en ik ben ook ontzettend moe en kan mijn bed bijna niet...

Hoofdstuk 10 – Heb je mama en papa al gesproken?

De volgende dag check ik mijn telefoon en zie ik een grappig appje van mijn tante, de jongere zus van mijn moeder. Zij weet nog van niks. Ik heb haar nog niet op de hoogte gebracht over Luca en stel een reactie op haar bericht nog even uit. Ik ben mij ervan bewust dat...

Hoofdstuk 9 – Wakker

Om 17:32 krijgen we het verlossende telefoontje. Luca is net terug op de intensive care en wij mogen komen. Ik spring onmiddellijk op en weer lukt het mij niet om mijn passen te vertragen. Ik hoor de stem van mijn man: “Rustig, schat”, maar het lukt mij gewoon niet om...