Hoofdstuk 11 – Grote zus, kleine zus

Na een relatief rustige nacht staan we de volgende morgen op tijd op, verzorgen we de hondjes en gaan we om 9:30 terug naar het ziekenhuis. Ik ben zenuwachtig en kan niet goed inschatten wat deze dag gaat brengen en ik ben ook ontzettend moe en kan mijn bed bijna niet...

Hoofdstuk 10 – Heb je mama en papa al gesproken?

De volgende dag check ik mijn telefoon en zie ik een grappig appje van mijn tante, de jongere zus van mijn moeder. Zij weet nog van niks. Ik heb haar nog niet op de hoogte gebracht over Luca en stel een reactie op haar bericht nog even uit. Ik ben mij ervan bewust dat...

Hoofdstuk 9 – Wakker

Om 17:32 krijgen we het verlossende telefoontje. Luca is net terug op de intensive care en wij mogen komen. Ik spring onmiddellijk op en weer lukt het mij niet om mijn passen te vertragen. Ik hoor de stem van mijn man: “Rustig, schat”, maar het lukt mij gewoon niet om...

Hoofdstuk 8 – De grote hersenoperatie

In de nacht vooraf aan de grote hersenoperatie voel ik me heel erg gespannen. Het valt niet mee om mijn gedachten tot rust te brengen. Voordat we vanavond bij Luca weggingen was zij niet lekker. Trillerig en onrustig. Of dat zenuwen zijn voor de grote ingreep van...

Hoofdstuk 7 – Begin jaren ‘70

De vele uren in het ziekenhuis zorgen ervoor dat herinneringen van vroeger gaan opleven, toen ik 4 weken lang zelf op de kinderafdeling lag met hartklachten. Het moet aan het begin van de jaren 70 geweest zijn. Na het overlijden van mijn broertje (hij was toen 4,5...